Heart Belief

Level of Your Heart Belief in ...him who is

  • 1 - HB LEVEL OF YOUR HEART BELIEF I HIM WHO IS
    2 - SEND ME
    3 - RORAIMA EVENING
    4 - PASS THE DOOR
    5 - LOVE LIKE RAIN
    6 - RESURRECTED IN LOVE
    7 - FEAR RACE
    8 - BY WHOM ARE YOU CAPTURED
  • plyta

Szanowni odwiedzający

Jestem kompozytorem i autorką tekstów oraz grafik moich projektów.

Płyta HB jest moim drugim krążkiem (pierwszy nagrałam z moim zespołem Beam-Light co odbiło się pozytywnym echem w kilku rozgłośniach min. Radiu Kraków...)

Album - "HB "jest całkowicie solowym materiałem, nagranym przeze mnie w większości w moim domowym mini studio. Na początku niektóre tracki nagrywałam w zaprzyjaźnionych studiach u Jerzego Zająca i u Pawła Hebdy. To co m.in. zmotywowało mnie do nagrania tego krążka, to gigantyczna potrzeba przewartościowania systemu oceny nas samych. Nie nasze IQ i nie nasze CV świadczą o nas. W moim przekonaniu potrzebne jest zupełnie inne kryterium weryfikacji naszego ego. Potrzeba "Miary wiary serca w Tego który Jest"-" Level of Our Heart Belief in Him Who Is "(bo takie imię nasz Bóg podał: "Jestem Który Jestem") jako kryterium oceny naszego człowieczeństwa w tym jakże uprzedmiatawiającym nas świecie, jest niezbywalna, oraz mogącą mieć wpływ na odbudowę wszystkiego co w nas najcenniejsze . Przecież nie to co nazywa się etyką osobowości czyli powierzchowną stylizacją nas samych -tzw. "Public Relations" oraz tzw. "pozytywne myślenie" a etyka charakteru, jest tym co ugruntowuje nas w drodze do godności i ma szansę prawdziwie o nas świadczyć...          

Recenzje

  • Intrigerend. Dat is het juiste woord om dit album mee te omschrijven. Alles klopt aan deze cd. Het artwork, de muziek, de teksten, de thematiek en de productie, het is allemaal in overeenstemming met elkaar en dat is eigenlijk wel logisch. Achter dit creatieve werkstuk gaat namelijk maar één persoon schuil. Aleksandra Dudziak is de naam, een Poolse muzikant, fotograaf, kunstenaar en nog veel meer. Met haar krachtige expressieve stem die ze ondersteunt met donkere toetsenpartijen, sprankelend pianospel en hemelse fluitinvullingen geeft ze onverbloemd uiting aan haar liefde voor God en de inspiratie die Hij haar geeft. Niet geheel onbelangrijk hierbij is haar spel op de Alesis Fusion 8HD, een sampling workstation waarmee ze drums, bas en gitaar aan de muziek heeft toegevoegd, evenals wat omgevingsgeluiden. Gedurende zeven jaar heeft ze haar hele ziel en zaligheid in dit album gestoken. Het resultaat mag er dan ook zijn. Dit is hartstochtelijke muziek, een bevlogen stukje kunst. “HB Level Of Your Heart Belief In… Him Who Is” heet het album, een titel die boekdelen spreekt. In acht nummers horen we een rijke schakering van progressieve muziek, art, avant garde en wereldmuziek die een vergeten soundtrack uit de jaren ‘80 van Peter Gabriel zou kunnen zijn. Dudziak zingt en speelt met de inventiviteit die je ook tegenkomt op de albums van Kate Bush. Soms hoor je de felheid van Sinéad O’Connor of het excentrieke van Tori Amos. Waar de muziek van Dudziak zich absoluut in onderscheidt is dat er in het donkere avantgardistische geluid nergens ruimte is voor pakkende, pop-getinte melodieën. Aangrijpend is een betere term voor deze intense muziek. Het album klinkt beheerst en het is allemaal goed doordacht. Tevergeefs zul je zoeken naar obstinate weerbarstige passages. Die zijn er gewoonweg niet, op zijn hoogst zou je daar Fear Race voor kunnen aanmerken, een jazzy nummer dat een soort psychedelische kleinkunst is. Tekstueel gaat het over het misbruik van kinderen door satanische organisaties in Polen, een belangrijk onderwerp voor haar. Dudziak heeft een opmerkelijke manier van zingen; ze klinkt overwegend als een vurig elfje. Haar toonkeuzes als zangeres zijn bijzonder. Vaak is er een spannend interval, een prettige galm of een mooie harmonie. Ze zingt met een zeker accent maar dat is van toegevoegde waarde. Het klinkt ontwapenend. Zij is de gids in haar eigen emotionele doolhof en als je er voor open staat, leidt ze je er glansrijk doorheen. Het album gaat van start met het wervelende titelnummer. Het legt als een onmiskenbare wake up call de urgentie van haar bedoelingen bloot. Met fraaie fluitpartijen laat ze er geen gras over groeien, dit is Aleksandra Dudziak en haar hart. Zeer regelmatig maakt ze gebruik van heimelijke passages die de muziek onderdompelen in duistere, mysterieuze sferen. Zo is daar de intro van het openingsnummer waar een sample van een hartslag te horen is en in de eerste minuten van Send Me klinkt zelfs iets feeërieks door. In Roraima Evening, dat op enkele oneliners na zo goed als instrumentaal is, en in het tien minuten durende Resurrected In Love heeft de piano een prominente plaats. Dit laatste is het wonderschone hoogtepunt van het album. Propvol melancholie gaat dit nummer maar door en door waarbij de organische zwier van fluit, piano en djembé haast folky aandoet. Dudziak kan haar gevoel erg goed kwijt op de klavieren. Dat deed ze in 2008 al op de sterke “Beam-Light” cd en dat doet ze anno 2017 wederom, maar ze is nu gerijpt in visie. Het heeft haar doen besluiten Pass The Door, waarover ze destijds niet zo tevreden was, in een ander arrangement opnieuw op te nemen. Vooral het ritme en het tempo komen nu minder gejaagd over. Het album sluit af met By Whom Are You Captured?, een stuk dat tekstueel het thema van de plaat een waardig open einde geeft. Het is een bijzonder album, een manifest van het hart. Het is bewonderingswaardig dat Aleksandra Dudziak haar creativiteit zo heeft weten in te zetten dat het vorm geeft aan haar intenties. Het resultaat is dan ook verbluffend. Niet alleen mag ze trots zijn op het album, ze moet het zijn. https:// www.progwereld.org/recensie/aleksandra-dudziak-hb-level-of-your-heart-belief-in-him-who-is/?fbclid=IwAR2fGSD-m8uLDBE4fBjphNqgd9B6XKQlI3mySBNQkaaAjCfGJlO4FSQZJ5E
  • Some seven years ago I came across an album by Polish band Beam-Light, and I was incredibly intrigued by what I was hearing but also somewhat mystified as I had heard nothing about the band whatsoever and was unable to dig much up on the web. By that time the album was some four years old, and I felt it was a shame that an album with so much to offer has been passed over by so many progheads. Now, I have written many thousands of reviews over the years, and it isn’t unusual for me to provide comment on a band and never hear anything about them again, especially if the album was released by a small label. But it is unusual to be tracked down some seven years after the event by the lead singer asking if I would like to hear her new release! With Beam-Light, Aleksandra Dudziak provided most of the instrumentation, but on this album, she has decided to do everything herself. Released as a digipak, with all the lyrics (which are in English) in a nicely illustrated booklet which is affixed to the package, it is easy to see a great deal of care has gone into this. That ties in well with the highlight atmospheric and instrumental album. Much of this is piano based, with woodwind and effects having important parts to play as well, but it is the voice which carries this. She often uses her vocals as additional instruments, and one immediately thinks of the likes of Laurie Anderson and Kate Bush, possibly with some Tori Amos as well. The use of birdsong at times is particularly effective, as it is quite a pastoral album, reflective and reflecting, heavily layered and complex. It builds patterns of sounds, looping and repeating, driving and electric or acoustic and gentle. In some ways it is a really easy album to listen to, while at others it is something which really does need some work, but this is ultimately rewarded. This album is pushing boundaries, and due to its release will be quite hard to find, yet for those willing to make the effort they will find something which can at times be quite unnerving, but always interesting.
  • HB (Heart Belief)

    Misteryjny krążek Aleksandry Dudziak

    Bolączką naszych czasów jest brak pogłębionych poszukiwań istoty własnej tożsamości. W dobie społeczeństwa konsumpcyjnego  z dnia na dzień nikną pełnowymiarowi ludzie, a ich miejsce zajmują fantomy stwarzane na zbiorowe zamówienie. Tej presji ulegli również artyści, którzy w większości  starają się tworzyć tak, by ich sztuka się sprzedała. To blokuje autentyczną  inwencję twórczą, a wolność tworzenia podporządkowuje komercyjnemu schematowi, byle tylko ulokować się w głównym nurcie, gdzie łatwo zdobyć fanów, jeśli umiejętnie okrasi się to skandalem, czy też stworzy pozaartystyczną opowieść poruszającą wyobraźnię odbiorcy. Za tym idzie machina biznesowa, która tak omamia efektowną oprawą i promocyjnymi sztuczkami, że przeciętny odbiorca sztuki daje się z reguły schwytać  w te sidła. Dlatego najczęściej nie wartości i wysoka jakość artystyczna dzieła decydują dziś o sukcesie, lecz celność trafienia w czułe punkty hipotetycznego klienta, który oczekuje przede wszystkim silnych emocji, błyskotliwych efektów i zaskakujących niespodzianek.

    Na szczęście istnieją artyści, dla których wyznacznikiem twórczej drogi jest poszukiwanie prawdy o sobie i o świecie, niezależnie od tego, czy ma szansę na popularność i sprzyja odniesieniu sukcesu. Dlatego wyjątkowość  Aleksandry Dudziak  (wokalistki, autorki  i kompozytorki, założycielki zespołów „Alchemists” i „Beam light”) zyskuje na znaczeniu dla ludzi, którzy poszukują w muzyce popularnej czegoś więcej, niż chwilowego pokołysania się w zgrabnym rytmie, pośpiewania  chwytliwego refrenu z zapalniczką w ręce. Artystka poprzez tekst i muzykę pragnie przekazać nam całą siłą woli i oryginalnego talentu ważne przesłanie – próbę odnalezienia zatracanego z dnia na dzień człowieczeństwa, wzajemnej miłości i potrzeby budowania wspólnoty ludzi, w tym uprzedmiotowionym i zantagonizowanym świecie.

    Szczególnym przejawem realizacji tego niepopularnego wyzwania jest płyta HB,  autorski projekt artystki,  która występuje tu w roli kompozytorki, wokalistki,  multiinstrumentalistki, autorki tekstów oraz oprawy graficznej. Tytuł HB oznacza według jej definicji „kryterium wartości, ważniejsze od  CV oraz ilorazu inteligencji mierzonego w  IQ”.

    Płytę rozpoczyna rytm serca, który wydaje się być leitmotivem tej unikalnej „produkcji”. Ująłem to w cudzysłów,  bo twórczość Oli Dudziak to inspirowane wewnętrzną potrzebą nawoływanie do przemiany, do  zstąpienia w głąb siebie, by odnaleźć w swoim życiu, to co istotne i stać się naprawdę Kimś: Jeśli chcesz możesz stać się Kimś / Potrzebujesz narodzić się na nowo / Nie brać wszystkiego lekko i "na gotowo" (z tytułowego utworu HB.)

     Dla tej wyjątkowej artystki sztuka jest  kreacyjną realnością, która ma siłę sprawczą, by odtworzyć w nas zapomnianą, czy też odrzuconą przez nieuwagę lub zwykłe lenistwo, istotną  perspektywę życia. Proces twórczy to dla niej swoisty tygiel przemiany, antidotum na miałkość, bylejakość i powierzchowność naszej współczesnej egzystencji. To wzbudzanie głodu prawdy, której doświadczenie jest niezbędne, by nasze życie nabrało smaku nawet w cierpieniu i w trudzie. Autorka wyznaje: „Dla mnie ta płyta to całe moje życie... ponad 8  lat...tyle to wszystko mi zabrało... Kto mnie zna wie że moje serce jest z innego pokolenia...”

    Znam Olę od dziesięciu lat z okładem, bo współpracowaliśmy w ramach Teatru Promocji Poezji, wiem też, że jest osobą przesiąknięta ideą otwierania drzwi do utraconej duchowości, która stanowi autentyczne i twórcze korzenie naszego życia. Inspiracje HB są chrześcijańskie i odnaleźć tu można wiele odniesień do Boga, chociażby takie:

    (…)

    Miłość jest wszystkim czego potrzebuję by być żywą

    w niej jestem sprawiedliwą...

    Spoglądając wstecz na chwile minione młodości

    uczyń mnie  Panie dzieckiem miłości....

    (Resuected i Love)

    Jednak jej wypowiedź artystyczna ma charakter uniwersalny, humanistyczny, dostępny dla każdego wrażliwego człowieka. Odwieczny dylemat „być albo mieć” nabiera szczególnego znaczenia w rozświetlaniu pytania o własną tożsamość i poszukiwaniu jej najgłębszego źródła. HB wciąga nas w swoisty labirynt dźwięków, pytań i odpowiedzi, które pojawiają się, z różnych stron; zapętlają się, prostują.

    (…)

    Hej  raso strachu!-

     nie widzisz tego co ,najważniejsze? Nie widzisz?

    Nie powinniśmy utracić tego co najważniejsze! Nie powinniśmy utracić!

    Nie powinniśmy utracić tego co najważniejsze! Nie powinniśmy utracić!

     Raso strachu to jest rodzaj dziwnej ciszy, wyścig strachu, raso strachu!

    Rodzaj pokojowej przemocy wzmocnionej ciszą.

    Co jest nie tak z nami,  że nie umiemy ufać?(…)

    (Fear Race)

    Czasem sprawia to wrażenie żarliwego monologu, polifonicznej rozmowy, nawoływania do walki o to, co dla nas ważne, co ziarnem jest, a co plewami, które należy odrzucić, by nasze życie wypełniło się współczuciem i zrozumieniem dla innych poszukiwaczy sensu. Kim jestem? – zdaje się pytać Aleksandra Dudziak, że pozwalam kręcić sobą na wszystkie strony, byle najdalej od tego, co dla mnie najtrwalsze, budujące i perspektywiczne:

    (…)

    Lekceważąco uległy wszystkiemu,

    Swobodnie obojętny każdemu,

    Zamykasz oczy na odpowiedź-

    Toż to zaułek  głuchy, uliczka  ślepa, w kłamstwie manowiec.

    (…)

    Po wolność sięgasz z naturą  zatrutą?

    Lecz przez kogo schwytany jesteś w kajdany?

    pochopnie i beztrosko rozróżniasz i oceniasz,

    Lecz wykrywacz kłamstw obcym narzędziem twego  doświadczenia...

    Co prawdą jest,

    Nie zadecyduje subiektywny gest...

    Z łatwością mówisz mi  wolnym chcę być...nie chcę być manipulowany...

    Lecz przez kogo  tak naprawdę jesteś schwytany?(…)

    (By whom are you captured?)

    HB to swoiste misterium, teatr wyrażony muzyką i słowem, zapieczętowany na krążku CD, poprzez który sprawczyni tego niezwykle ożywiającego myśli i uczucia wiru wyrywa nas z letargu, budzi pragnienie doświadczania światła i miłości.

    Warstwa literacka płyty jest anglojęzyczna, co nie stanowi bariery przy gorszej znajomości języka, gdyż bogata w odcienie, różnorodna, ekspresyjna przechodząca w trans muzyka oraz nade wszystko przenikający, czuły i narracyjny wokal artystki sprawiają, że ponad literackimi znaczeniami otwiera się w odbiorcy przestrzeń w relacji serce – serce; absorbuje nas, wręcz łagodnie przymusza do aktywnego uczestnictwa i odzewu… Do przeciwstawienia się twardym i bezdusznym regułom tego MOLOCHA BEZ OBLICZA, który chce sprawdzić nas do roli przedmiotów, marionetek pociąganych za sznurki przez władców tego świata  napędzających biznesowo-polityczną koniunkturę, by mieć, mieć i mieć – za wszelką cenę, po trupach…

  • Już od pierwszych dźwięków jesteśmy w kosmosie. Wędrujemy szlakami galaktyk, przestrzeni, barw, koloru dźwięków i pełnej uczuć i odczuć opowieści.
    Płyniemy, wprowadzeni w stan przejmującej hipnozy.
    The future, to słowo które przychodzi na myśl. Bogactwo dzięków, a przy tym imponująca lekkość.
    Emocje przekazywane subtelnie, sugestywnie, szczerze, naturalnie, PIĘKNIE !!!
    Taką opwieść proponuje nam Ola Dudziak. Atrystka niezwykła. O tajemniczej, fascynującej barwie głosu i wspomagającymi go barwami fletu, fortepianu i innych instrumentów klawiszowych, czasem klasycyzujących a czasem umykających obowiązującym kanonom. Ola dociera do najskrytszych zakamarków duszy tych instrumentów.
    A co istotne a może nawet najistotniejsze, obdażona nieprawdopodobną wyobraźnią.
    Beat Wiary serca nie „namierzalny” w hercach
    Level Of Your Heart Belief In...Him Who Is
    Zapraszam gorąco do baśniowej krainy dźwięków Oli Dudziak.

  • Kiedy będziesz trzymał tę płytę w rękach musisz zdecydować się na chwilę oddzielenia, wyciszenia i poświęcenia swojej uwagi, aby słuchając, usłyszeć na niej bicie serca i stan duszy Oli. Mimo, że tak treść jak i forma muzyczna może nie być łatwa dla każdego, to bogactwo jej zawartości jest niezaprzeczalne. Najkrócej, widzę w Oli płonącą mocnym ogniem wiarę, nadzieję i miłość bardzo ekspresywnie na tej płycie wyrażoną.

    WIARA w potężnego, dobrego, miłującego Boga, który ma dobre myśli i dobre plany dla świata.

    NADZIEJA połączoną z tęsknotą za lepszym światem, który staje się lepszy poprzez połączenie nieba z ziemią.

    W końcu MIŁOŚĆ, która jest dwupłaszczyznowa. Jedna to relacja miłości między Bogiem a człowiekiem, a druga to miłość człowieka do człowieka jako odzwierciedlenie tej potężnej Bożej miłości. 

    Przekonany jestem, że pragnieniem autorki było nie tylko wyrazić siebie ale rzucić wyzwanie każdemu, kto zdecyduje się zagłębić w przesłanie tu zawarte.

  • Na podkład żaglowca wślizgnęła się Syrena, rozejrzała się dookoła wydała z siebie Głos.
    Kapitan, marynarze i wszelkie ludzkie stworzenie zamarło jak fale spienionej wody. Delfiny i orki wynurzają sie z pod powierzchni oceanu zastygły w półuśmiechach. Wszystko co głośne umilkło, a to co martwe ożyło. Tak wyglądał koncert Aleksandry Dudziak, którego byłem uczestnikiem. Teraz mam przed sobą okładkę płyty, której słucham "HB level f your heart belief in Him Who Is" 

    Gdybym chciał opisać każdy ze znajdujących się na niej utworów zagmatwałbym się, więc jak opisać muzykę. Jeśli chciałby ktoś spojrzeć na obraz malowany głosem, to zapraszam na wernisaż.
    Osobiście nie zetknąłem się nigdy wcześniej z tak osobistą twórczą i oryginalną syntezą tego, co najważniejsze w palecie barw Kate Bush, Elisabeth Frazer ,czy Lisy Gerard. Ale czy tylko? Perspektywa muzyka i sympatyka Bluesa i pochodnych nasuwa jeszcze inne spojrzenie. W niektórych podobnych wykonaniach dostrzegam zniewolenie formą czy konwencją. Nie tym razem. Pani Aleksandra operuje własną intensywną narracją. Impresyjna, łagodna nuta miesza się z przekornym zaczepnym szarpnięciem. Swoboda poruszania sie w harmonii kojarzyć się może z tym co robiła Billie Holiday. Te wszystkie porównania nie zastąpią jednak wysłuchania tej muzyki do czego gorąco zapraszam. Ocenę warstwy literackiej pozostawiam słuchaczom w nadziei, że odnajdą tam cząstkę siebie, bądź poznają fragment osobowości autorki. Nie wytrwałym polecam utwór tytułowy, ale uwaga To wciąga. Ja pochłaniam wszystko.


    P.S. Przepraszam że nie zająłem sie walorami oraz umiejętnościami instrumentalnymi Pani Aleksandry,
    ale musiałbym temu poświęcić kilka kolejnych wieczorów. Zróbcie to sami.

ALEKSANDRA DUDZIAK-PROJECTS BEAM-LIGHT & HB-PROJECT

ALEKSANDRA DUDZIAK to kobieta, której nie sposób opisać w paru słowach. Jest artystką, projektanką, fotografką, osobą udzielającą się społecznie ale przede wszystkim muzykiem. Założyła zespół Alchemists, następnie Beam-Light, z którym występowała przez 5 lat tworząc muzykę i teksty. Aleksandra wraz z Beam-Light pojawiła się w przewodniku Polskiego Rocka Progresywnego na stronach zespołów pogranicza; jej muzyka nie daje się zaklasyfikować, a muzycy współpracujący z nią nie są zazwyczaj przywiązani do jednego gatunku muzycznego. Płyta Beam-Light zyskała miano Płyty Tygodnia Radia Kraków; utwory z krążka górowały na listach przebojów Radia. Z muzyką zespołu można zetknąć się również na antenie Radia Kaszebe, w programie trzecim Radia w nocy muzycznych pejzaży Piotra Kosińskiego, w Etnoradiu i innych radiach internetowych. Zespół brał udział w rozmaitych festiwalach: Frog w Gdyni, Etnoicznym zawrocie głowy (Toruń), Malborskim Festiwalu, Święcie Zupy (Kraków - patronat teatru KTO), Festiwalu Prog Rock (Reda). ALEKSANDRA DUDZIAK występowała obok takich gwiazd jak: Michał Bajor, Elżbieta Towarnicka, Andrzej Sikorowski, Wojciech Groborz, Antoni Krupa oraz z zespołem Old Metropolitan Band. Obecnie artystka pracuje wydała nową płytę oraz pracuje nad klipem do tytułowego utworu z silnym, jak zaznacza, przekazem światła. 

Ola Dudziak - flecistka, klawiszowiec, zjawisko...

Aleksander Król

Aleksandra Dudziak… progresywny świat wstrzymał oddech - kim jest kobieta, którą Hipgnosis zaprosił na IV ProgGnozy? Wtajemniczeni wiedzieli, że to była liderka efemerycznej grupy Beam Light. Bardziej wtajemniczeni wiedzieli, że gra na instrumentach klawiszowych, jest flecistką i autorką tekstów i kompozytorem. Ponieważ promowanie młodych talentów jest misją ProgRocka , umówiłem się na kawę i jej niezwykła uroda nie miała tu nic do rzeczy… 

Czytaj więcej

Aleksandra Dudziak  

Aleksandra Dudziak (ur.07.06.1983r. w Krakowie) - mgr sztuki, polska kompozytorka, wokalistka, multiinstrumentalistka, autorka tekstów i muzyki oraz grafiki do swoich projektów.

Laureatka festiwalu Eurosong w kategorii piosenki autorskiej w Krakowie.

Nagrodzona przez  publiczność i wyróżniona na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Płocku. Założycielka zespołów Alchemists oraz Beam-Light. Recenzent muzyczny.

Jest twórczynią innej formy pisarskiej którą nazywa:" poereck"- poetyckie sprawozdanie-recenzja pisane na żywo w trakcie  koncertów. Zajmuje sie fotografią artystyczną w autorskim "Laboratorium Światła" - które to prace służą również jako tła do VJ-ki   podczas koncertów.

Jej  zespół Beam -Light znajduje się w Leksykonie zespołów rocka progresywnego a utwory figurowały na listach przebojów Radia Kraków oraz Kaszebe.

2017r Tworzy solowy  projekt HB- który wydaje  na krążku pod tym samym tytułem-  w swoim   prywatnym studio. Ta superprodukcja-(bo mamy tu do czynienia z nagraniami kilkudziesięciośladowymi) to efekt wieloletniej pracy, w której całość- grafika muzyka i  teksty oraz realizacja są autorskie. 

 

Czytaj więcej

Najbliższe wydarzenia

Historia wydarzeń

Historia wydarzeń

rzeszow2

 

 

Przechwytywanie

 

Przechwytywa22nie

 

KONCERT PIWNICA POD BARANAMI

 

 

beam light 

Kontakt

Moje dźwięki to mój świat, jeśli mieści sie on w Twoim napisz...

Daj znać... Stwórzmy coś dobrego razem :) !!!

 

      olka.dz@vp.pl